نتیجه گرانبها

زمان معكوس

2010-07-11T13:05:00.000+04:30

دقيقه شمار معكوس چراغ قرمز هميشه منو به فكر فرو ميبره .....
كي به آخر ميرسه ؟همه عجله دارن كه زودتر به اخر برسه يا تا قرمز نشده رد بشن...! چراغ زرد يعني چي؟ خلاصه خيلي چيزهاي ديگه..... بدترين موقعش اون زماني كه اين تايم معكوس مي ايسته و در واقع توي يك برزخ زمان گير مي افتي و اصلا نمي دوني چقدر ديگه بايد واستي ؟؟؟؟! يا اگر سبز شد اصلت نوبت مي شه كه بري يا نه....اين برزخ زمان بد چيزيه به خدا اميدوادم هيچ وقت توش گير نكنين...
اينم يه فكر فلسفي درباره چراغ قرمز

شايد او روزي نباشد

2010-06-28T16:21:00.000+04:30

اين كه بدوني يكي داره از زندگيت حذف مي شه و تو كاري هم نمي توني بكني و فقط بايد بشيني و منتظر زمان جدائي باشي خيلي سخته كاشكي همه اونهايي كه ميرن جاي خاليشون رو هم با خودشون ببرن كه ديگه مدام به خودت نگي كاش اين كارو ميكردم كاش اون كارو نمي كردم

مسئوليت آزادي

2010-05-09T23:31:00.003+04:30

هيچ كدوم از ما كه مدام داد ميزنيم آزادي -آزادي جرات روبه رو شدن با مسئوليت سنگين آزاذي رو نداريم پس اين رو بدونيم كه تمام ما آدم هاي آزادي گريزي هستيم فقط مثل هميشه با شعارهايي كه جامعه يادمون داده زندگي ميكنيم

راه ما

2010-05-05T12:05:00.000+04:30

جوياي راه خويش باش از اينسان كه منم
در تكاپوي انسان شدن
در ميان راه ديدار ميكنم حقيقت را
آزادي را
خود را
در ميان راه ميبالد
و به بار مينشيند
ددوستي كه توانمان ميدهد
تا براي ديگران ماْمني باشيم و ياوري
اين است راه تو و من

آئينه

2010-05-05T02:53:00.004+04:30

آئينه هيچ نيست
اگر تو در آن باشي
هستي آن توئي
لحظاتت آئينه باران

حميد بهاور ارديبهشت 88 براي من

زندگي من

2010-05-05T02:48:00.000+04:30

اگر بيشتر حواسم به زندگي بود : كمتر مي خوابيدم و بيشتر رويا ميديدم،هر چه به فكرم ميرسيد نمي گفتم و بيشتر گوش مي كردم و تمام زيباي هارا به خوبي با چشم باز تر نگاه ميكردم و بوي شكوفه ها و آبگوشت مادرم را قاطي نمي كردم واز خوردن يك بستني لذت ميبردم.
اگر بيشتر حواسم بود لباسهاي ساده تر مي پوشيدم و گاهي پا برهنه در كف خيابان وليعصر راه ميرفتم و سادگي لمس تنه درختان را از دست نمي دادم
نمي گذاشتم حتي يك روز به سادگي بگذردو عشق را در نگاه عزيزانم پيدا ميكردم و عشقم را بيشتر نسارشان مي كردم با يك كلمه دوستتان دارم و در كمند عشق زندگي ميكردم و به عزيزانم نشان مي دادم كه در اشتباه هستند وقتي گمان ميكنند حال كه پير شده اند نمي توانند عاشق باشند
آه اگر بيشتر حواسم بود زندگي ام پر از زيبائي كودكانه بود

عشق

2010-05-05T02:32:00.000+04:30

عشق نا بالغ ميگويد:
تو را دوست دارم ،چون به تو نياز دارم
عشق بالغان ميگويد:
به تو نياز دارم ،چون تو را دوست دارم

صدايم كن

2010-05-05T02:30:00.003+04:30

اگر روزي خواستي گريه كني ، صدايم كن
قول نمي دهم بخندانم ات
اما مي توانم با تو بگريم
اگر روزي خواستي از مشكلاتت بگريزي
تامل نكن،صدايم كن
قول نمي دهم مانعت شوم
اما مي توانم با تو بگريم
اگر روزي نخواستي به كسي گوش فرا دهي
صدايم كن ...
قول مي دهم كلامي نگويم
اما
اگر روزي صدايم كردي و پاسخي نشنيدي
زود به ديدنم بيا
شايد به تو نياز داشته باشم.....

آن گونه كه گوئي

2010-05-05T02:26:00.003+04:30

كار كن ،
آن گونه كه گوئي نيازي به پول نداري
عاشق باش ،
آن گونه كه گوئي هيچ گاه آزرده نشدي
برقص ،
آن گونه كه گوئي هيچ كس نگاهت نمي كند
بخوان ،
آن گونه كه گوئي هيچ كس صدايت را نمي شنود
زندگي كن ،
آن گونه كه گوئي بهشت روي زمين است

تسويه حساب

2010-05-05T02:23:00.002+04:30

باز هم تهمينه ميلاني با يك فيلم كاملا فمينيستي به سبك اسلامي !!
خوب كه فكر كردم متوجه شدم هر كدوم از ما زنان به نوعي در زندگي با اين جامعه عجيب غريب در حال تسويه حساب هم با خودمون هم با ديگران هستيم . فقط همين

لطفا گوش کن

2010-03-31T13:26:00.000+04:30

" لطفا گوش کن "
وقتی از تو می خواهم به من گوش دهی و تو
مرا نصیحت می کنی
به خواسته من توجه نکرده ای
وقتی از تو میخواهم به من گوش دهی و تو
به من می گویی
که چرا نباید چنین احساسی داشته باشم
احساسات مرا پایمال میکنی
وقتی از تو می خواهم به من گوش دهی و تو
احساس می کنمی که باید کاری برای حل مشکل من انجام دهی
به ناتوانی من صحه می گذاری
اما اگر این حقیقت ساده را بپذیری که
احساسات من ، احساسات من هستند
هر چند هم که غیر منطقی باشند
آن وقت می توانم دست از قانع کردن تو بردارم
وبه درک این مسئله بپردازم که
در ورای احساسات غیر منطقی ام چه چیزی وجود دارد
در این هنگام
پاسخم را بدست خواهم آورد
گوش کن!
تنها چیزی که من از تو میخواهم این است که گوش کنی
چیزی نگو و کاری نکن:
فقط گوش کن

برای فرزندم ثمر

2010-03-30T16:30:00.000+04:30

فرصتی نیست
بیا فاصله ها را بشکن
تا در این وادی شب تیره سرد
صبحگاهان طراوت زده را
تا فراسوی افقهای پر از روشنی روز بریم
حمید بهاور

چهارشنبه سوری

2010-03-30T16:14:00.002+04:30

چهارشنبه سوری
مگر میشود
در فرار زمانیکه آتش گرفته و بر ماورا سر ثانیه ها
شعله در شعله
چون گیسوان شب و شمع
تا انتهای تن خسته ،میسوزد ، آخر، گذر کرد
حمید بهاور عید 1389

واقعیت

2010-03-30T16:05:00.000+04:30

دنیای که هر شخصی درکمیکنه کاملا منحصر به فرده وهیچ کس درک من از حقیقت رو نداره من هم هیچ وقت نمیتونم بفهمم واقعیت زندگی دیگران چیه
REALITY IS YOUR PERCEPTION
پس به قول یک عارف بزرگ واقعیت یک جام بزرگ آینه است که افتاد و شکست و هر کدام از ما یک تیکه از اون رو برداشتیم
ما چطور میتونیم در مورد واقعیت زندگی دیگران قضاوت کنیم یا نسخه پیچی کنم در حالی که خود اون آدمها هم نمیدونن واقعیت زندگیشون چیه!!!!
فعلا بین خودمون قرار میذاریم چیزی که میبینیم و میشنویم و لمس میکنیم واقعیت است مگر نه بقه مسائل توی این قرارداد نمیگنجه ...

MEANING OF LIFE

2010-03-30T15:54:00.000+04:30

به نظر من ما موجودات زیستی و اتفاقی هستیم و چاره ای نداریم جز اینکه معنی و مفهوم شخصی برای زندگی پیدا کنیم

چهار راه حق کشی

2009-12-13T14:37:00.013+03:30

سر چهارولنجک پشت چراغ قرمز پر ترافیک با کمر درد و پا درد شدید از کلاج و ترمز گرفتن های مکرر ایستاده بودم که متوجه شدم

رانندگی ما ایرانی ها فقط تمرین تجاوز به حقوق دیگرانه :

مثلا خیابان دو طرفه است، طرف ما ترافیک سنگین طرف دیگر تکی توکی ماشین از روبه روی ما در حال حرکتند،نزدیک سر چهارراه هستیم احتمال این که آن جا یکی دوتا پلیس ایستاده باشه کم نیست ، حالا بیایید وسط خیابون یعنی اونجایی که خط ممتد زرد به ما دستور میده که اون طرف تر نرو.این جا راننده ها به سه دسته تقسیم میشن:1-یک قسمت معدود و نهایتا معقول پشت ترافیک و در خط خودشان اونقدر می ایستند تا راه باز بشه، دسته دوم که باز هم تعداد آنها کم است بی پروا می آیند طرف چپ یعنی اون طرف خط ممنوعه و با سرعت در جهت خودشان ولی در حقیقت در جهت برعکس مسیر قهرمانانه حرکت می کنند، بدون اونکه فکر کنن سر چهار راه چه اتفاقی می افته و ریسک روبه رو شدن با پلیس رو به جون میخرن، اینها میشن قانون شکنان پر دل و جرات ، قانون شکنان نترس که صد البته در تمامی ابعاد خیلی هم خطرناک هستند . واما دسته سوم که کم هم نیستند ،هر وقت بتونن یک قسمتی از سمت چپ ماشینشون رااون طرف خط زرد بذارن و فرمونشون رو هم به طرف چپ می پیچونن و هی از پنجره

ماشین

گردنشون رو مکشن بیرون ولی جرات رفتن رو به خودشون نمی دن، هرچه قدر به تعداد گروه دوم اضافه بشه ، یعنی بی محابا از خط زرد رد بشن ، در صدی هم از گروه سوم به اونها می پیوندن یعنی اکثریتی از ما آمادگی برای قانون شکنی ، برای تجاوز به حق طرف رو به رو را داریم ولی خوشبختانه جرات ابراز اون رو نداریم این رو خودتون تجربه کنید واقعا قابل تعمقه

قانون گریزی ما و میل به تجاوز به حقوق دیگران

مسجد زیبا مسلمانان در استانبول طراحی داخلی توسط خانم زینب فادیلیکلو(هرچی زیبایه مال اونور آبه حتی مسجد مسلمونها)

2009-12-13T12:35:00.002+03:30

2009-12-13T12:33:00.000+03:30

2009-12-13T12:29:00.001+03:30

2009-12-08T13:13:00.012+03:30

پرسيدم ... ،

چطور ، بهتر زندگي کنم ؟

با كمي مكث جواب داد :
گذشته ات را بدون هيچ تأسفي بپذير ،
با اعتماد ، زمان حالت را بگذران ،
و بدون ترس براي آينده آماده شو .
ايمان را نگهدار و ترس را به گوشه اي انداز .
شک هايت را باور نکن ،
وهيچگاه به باورهايت شک نکن .
زندگي شگفت انگيز است ، در صورتيكه بداني چطور زندگي کني .
پرسيدم ،
آخر .... ،
و او بدون اينكه متوجه سؤالم شود ، ادامه داد :
مهم اين نيست که قشنگ باشي ... ،
قشنگ اين است که مهم باشي ! حتي براي يک نفر .
كوچك باش و عاشق ... كه عشق ، خود ميداند آئين بزرگ كردنت را ..
بگذارعشق خاصيت تو باشد ، نه رابطه خاص تو با کسي .
موفقيت پيش رفتن است نه به نقطه ي پايان رسيدن ..
داشتم به سخنانش فكر ميكردم كه نفسي تازه كرد وادامه داد ... :
هر روز صبح در آفريقا ، آهويي از خواب بيدار ميشود و براي زندگي كردن و امرار معاش در صحرا ميچرايد ،
آهو ميداند كه بايد از شير سريعتر بدود ، در غير اينصورت طعمه شير خواهد شد ،
شير نيز براي زندگي و امرار معاش در صحرا ميگردد ، كه ميداند بايد از آهو سريعتر بدود ، تا گرسنه نماند ..
مهم اين نيست كه تو شير باشي يا آهو ... ،
مهم اينست كه با طلوع آفتاب از خواب بر خيزي و براي زندگيت ، با تمام توان و با تمام وجود شروع به دويدن كني ..
به خوبي پرسشم را پاسخ گفته بود ولي ميخواستم باز هم ادامه دهد و باز هم به ... ،
كه چين از چروك پيشانيش باز كرد و با نگاهي به من اضافه كرد :
زلال باش .... ،‌ زلال باش .... ،
فرقي نميكند كه گودال كوچك آبي باشي ، يا درياي بيكران ،
زلال كه باشي ، آسمان در توست .

آذر هر سال برای من ...

2009-12-08T13:13:00.011+03:30

باز هم آذر با تمام خاطرات تلخ و شیرینش

از تولدم و تولدهای نزدیکان ودوستان و هم کلاسی تاتلخی از دست دادن پیرزنکی لرزان و دلنواز وخاطرات آذرماهی روزهای دانشجوئی وعروسی های پی در پی فامیل و سالگردهای عروسی پی در پی وآذر امسال جریانات مهم زندگی خصوصی ام...

واقعا که چه ماهی این آذر در فصل دل انگیز پائیز برای من به رنگ پائیز

هم سفر

2009-11-30T16:28:00.002+03:30

هم سفر
در اين راه طولاني - که ما بي خبريم
و چون باد مي گذرد
بگذار خرده اختلاف هايمان با هم باقي بماند
خواهش مي کنم ! مخواه که يکي شويم ، مطلقا يکي
مخواه که هر چه تو دوست داري ، من همان را، به همان شدت دوست داشته باشم
و هر چه من دوست دارم، به همان گونه مورد دوست داشتن تو نيز باشد
مخواه که هر دو يک آواز را بپسنديم
يک ساز را، يک کتاب را، يک طعم را، يک رنگ را
و يک شيوه نگاه کردن را
مخواه که انتخابمان يکي باشد، سليقه مان يکي و روياهامان يکي
هم سفر بودن و هم هدف بودن ، ابدا به معني شبيه بودن و شبيه شدن نيست
و شبيه شدن دال بر کمال نيست بل دليل توقف است
عزيز من
دو نفر که عاشق اند و عشق آنها را به وحدتي عاطفي رسانده است؛
واجب نيست که هر دو صداي کبک، درخت نارون ، حجاب برفي قله ي علم کوه ، رنگ سرخ و بشقاب سفالي را دوست داشته باشند
اگر چنين حالتي پيش بيايد، بايد گفت که يا عاشق زائد است يا معشوق
يکي کافيست
عشق، از خودخواهي ها و خود پرستي ها گذشتن است اما، اين سخن به معناي تبديل شدن به ديگري نيست
من از عشق زميني حرف مي زنم که ارزش آن در "حضور" است
نه در محو و نابود شدن يکي در ديگري
عزيز من
اگر زاويه ديدمان نسبت به چيزي يکي نيست ، بگذار يکي نباشد
بگذار درعين وحدت مستقل باشيم
بخواه که در عين يکي بودن ، يکي نباشيم
بخواه که همديگر را کامل کنيم نه ناپديد
بگذار صبورانه و مهرمندانه درباب هر چيز که مورد اختلاف ماست بحث کنيم
اما نخواهيم که بحث ، ما را به نقطه ي مطلقا واحدي برساند
بحث، بايد ما را به ادراک متقابل برساند نه فناي متقابل
اينجا سخن از رابطه ي عارف با خداي عارف در ميان نيست
سخن از ذره ذره ي وافعيت ها و حقيقت هاي عيني و جاري زندگيست
بيا بحث کنيم
بيا معلوماتمان را تاخت بزنيم
بيا کلنجار برويم
اما سرانجام نخواهيم که غلبه کنيم
بيا حتي اختلافهاي اساسي و اصولي زندگي مان را ،در بسياري زمينه ها، تا آنجا که حس مي کنيم دوگانگي، شور و حال و زندگي مي بخشد
نه پژمردگي و افسردگي و مرگ ،............ حفظ کنيم
من و تو حق داريم در برابر هم قد علم کنيم
و حق داريم بسياري ازنظرات وعقايد هم را نپذيريم بي آنکه قصد تحقيرهم را داشته باشيم
عزيز من ! بيا متفاوت باشيم

جهان نا مهربان

2009-11-30T15:01:00.001+03:30

آنهایی که (در ایران ) مانده اند, آنهایی که (از ایران) رفته اند
آنهایی که (از ایران) رفته اند هر روز ایمیلشان را در حسرت نامه از آن هایی که مانده اند باز می کنند و از اینکه هیچ نامه ای ندارند کلافه می شوند.

آنهایی که (در ایران ) مانده اند هر روز…نه…یکروز در میان ایمیلشان را چک می کنند و از اینکه نامه ای از انهایی که رفته اند ندارند کفرشان در میاید.
آنهایی که رفته اند منتظرند آنهایی که مانده اند برایشان نامه بنویسند. فکر می کنند که حالا که ازجریان زندگی آنهایی که مانده اند خارج شده اند انها باید تصمیم بگیرند که هنوز می خواهند به دوستیشان از دور ادامه بدهند یا نه.

آنهایی که مانده اند منتظرند که انهایی که رفته اند برایشان نامه بنویسند .فکر می کنند شاید انهایی که رفته اند مدل زندگیشان را عوض کرده باشند و دیگر دوست نداشته باشند با آنهایی که مانده اند معاشرت کنند.

آنهایی که رفته ان همانطور که دارند یک غذای سر دستی درست می کنند تا تنهایی بخورند فکر می کنند آنهایی که مانده اند الان دارند دور هم قورمه سبزی با برنج زعفرانی می خورند و جمعشان جمع است و می گویند و می خندند.

آنهایی که مانده اند همان طور که دارند یک غذای سر دستی درست می کنند فکر می کنند آنهایی که رفته اند الان دارند با دوستان جدیدشان گل می گویند و گل میشنوند و از ان غذاهایی می خورند که توی کتاب های آشپزی عکسش هست.

آنهایی که رفته اند فکر می کنند آنهایی که مانده اند همه اش با هم بیرونند. کافی شاپ می روند .خرید می روند…با هم کیف دنیا را می کنند و آنها را که ان گوشه دنیا تک افتاده اند فراموش کرده اند.

آنهایی که مانده اند فکر می کنند آنهایی که رفته اند همه اش بار و دیسکو می روند و خیلی بهشان خوش می گذرد و آنها را که توی این جهنم گیر افتاده اند فراموش کرده اند.

آنهایی که رفته اند می فهمند که هیچ کدام از ان مشروب ها باب طبعشان نیست و دلشان می خواهد یک چای دم کرده حسابی بخورند.

آنهایی که مانده اند دلشان می خواهد بروند یکبار هم که شده بروند یک مغازه ای که از سر تا تهش مشروب باشد که بتوانند هر چیزی را می خواهند انتخاب کنند.

آنهایی که رفته اند همانطور که توی صف اداره پلیس برای کارت اقامتشان ایستاده اند و می بینند که پلیس با باتوم خارجی ها را هل می دهد فکر می کنند که آن جهنمی که تویش بودند حداقل کشور خودشان بود.حد اقل احساس نمی کردند طفیلی هستند.

آنهایی که مانده اند همانطور که گشت ارشاد با باتوم دختر ها را سوار ماشین می کنند فکر می کنند که آنهایی که رفته اند الان مثل آدم های محترم می روند به یک اداره مرتب و کارت اقامتشان را تحویل می گیرند.

آنهایی که رفته اند همانطور می نشینند پشت پنجره و زل می زنند به حیاط و فکر می کنند به اینکه وقتی برگردند کجا کار گیرشان میاید و ایا اصلا کار گیرشان میاید؟

آنهایی که مانده اند فکر می کنند که انهایی که رفته اند حال کرده اند و حالا میایند جای آنها را سر کار اشغال می کنند و آنها از کار بیکار می شوند.

آنهایی که مانده اند فکر می کنند آنهایی که رفته اند حق ندارند هیچ اظهار نظری در هیچ موردی بکنند چون دارند انور حال می کنند و فورا یک قلم برمی دارند و اسم انوری ها را خط می زنند.

آنهایی که رفته اند هی با شوق بیانیه ها را امضا می کنند و می خواهند خودشان را به جریان سیاسی کشوری که تویش نیستند بچسبانند.

آن هایی که مانده اند در حسرت بی بی سی بی سانسور کلافه می شوند.

آنهایی که رفته اند هیچ سایت خبری را نمی خوانند. ربطی بهشان ندارد خبر کشور هایی که تویش هستند…

آنهایی که مانده اند می خواهند بروند.

آنهایی که رفته اند می خواهند بر گردند.

آنهایی که مانده اند از آن طرف مدینه فاضله می سازند.

آنهایی که رفته اند به کشورشان با حسرت فکر می کنند.

اما هم آنهایی که رفته اند و هم آنهایی که مانده اند در یک چیز مشترکند :

آنهایی که رفته اند احساس تنهایی می کنند. آنهایی که مانده اند هم احساس تنهایی می کنند. کاش جهان اینقدر با ما نامهربان نبود

رکاب بزن

2009-11-25T11:44:00.001+03:30

زندگى كردن مثل دوچرخه سوارى است. آدم نمى افتد، مگر این كه دست از ركابزدن بردارد.

اوایل، خداوند را فقط یك ناظر مى دیدم، چیزى شبیه قاضى دادگاه كه همه عیب و ایرادهایم را ثبت مي‌كند تا بعداً تك تك آنها را به‌رخم بكشد.

به این ترتیب، خداوند مى خواست به من بفهماند كه من لایق بهشت رفتن هستم یا سزاوار جهنم. او همیشه حضور داشت، ولى نه مثل یك خدا كه مثل مأموران دولتى.

ولى بعدها، این قدرت متعال را بهتر شناختم و آن هم موقعى بود كه حس كردم زندگى كردن مثل دوچرخه سوارى است، آن هم دوچرخه سوارى در یك جاده ناهموار!

اما خوبیش به این بود كه خدا با من همراه بود و پشت سر من ركاب مى‌زد.

آن روزها كه من ركاب مى‌زدم و او كمكم مى‌كرد، تقریباً راه را مى‌دانستم، اما ركاب زدن دائمى، در جاده‌اى قابل پیش بینى كسلم مى‌كرد، چون همیشه كوتاه‌ترین فاصله‌ها را پیدا مى‌كردم.

یادم نمى‌آید كى بود كه به من گفت جاهایمان را عوض كنیم، ولى هرچه بود از آن موقع به بعد، اوضاع مثل سابق نبود. خدا با من همراه بود و من پشت سراو ركاب مى‌زدم.

حالا دیگر زندگى كردن در كنار یك قدرت مطلق، هیجان عجیبى داشت.

او مسیرهاى دلپذیر و میانبرهاى اصلى را در كوه ها و لبه پرتگاه ها مى شناخت و از این گذشته مي‌توانست با حداكثر سرعت براند،

او مرا در جاده‌هاى خطرناك و صعب‌العبور، اما بسیار زیبا و با شكوه به پیش مى‌برد، و من غرق سعادت مى‌شدم.

گاهى نگران مى‌شدم و مى‌پرسیدم، «دارى منو كجا مى‌برى» او مى‌خندید و جوابم را نمى‌داد و من حس مى‌كردم دارم كم كم به او اعتماد مى‌كنم.

بزودى زندگى كسالت بارم را فراموش كردم و وارد دنیایى پر از ماجراهاى رنگارنگ شدم. هنگامى كه مى‌‌گفتم، «دارم مى‌ترسم» بر مى‌گشت و دستم را مى‌گرفت.

او مرا به آدم‌هایى معرفى كرد كه هدایایى را به من مى‌دادند كه به آنها نیاز داشتم.

هدایایى چون عشق، پذیرش، شفا و شادمانى. آنها به من توشه سفر مى‌دادند تا بتوانم به راهم ادامه بدهم. سفر ما؛ سفر من و خدا.

و ما باز رفتیم و رفتیم..

حالا هدیه ها خیلى زیاد شده بودند و خداوند گفت: «همه‌شان را ببخش. بار زیادى هستند. خیلى سنگین‌اند!»

و من همین كار را كردم و همه هدایا را به مردمى كه سر راهمان قرار مى‌گرفتند، دادم و متوجه شدم كه در بخشیدن است كه دریافت مى‌كنم. حالا دیگر بارمان سبك شده بود.

او همه رمز و راز هاى دوچرخه سوارى را بلد بود.

او مى‌دانست چطور از پیچ‌هاى خطرناك بگذرد، از جاهاى مرتفع و پوشیده از صخره با دوچرخه بپرد و اگر لازم شد، پرواز كند..

من یاد گرفتم چشم‌هایم را ببندم و در عجیب‌ترین جاها، فقط شبیه به او ركاب بزنم..

این طورى وقتى چشم‌هایم باز بودند از مناظر اطراف لذت مى‌بردم و وقتى چشم‌هایم را مى‌بستم، نسیم خنكى صورتم را نوازش مى‌داد.

هر وقت در زندگى احساس مى‌كنم كه دیگر نمى‌توانم ادامه بدهم، او لبخند مى‌زند و فقط مى‌گوید،

«ركاب بزن....»

تغییر نام

2009-11-04T01:19:00.006+03:30

شاید تغیر نام این وبلاگ کمک کنه مشکلاتی که با اسم انگلیسی در تنظیماتش به وجود میاد رفع بشه . البته تغییر نام یکی راهکارهای حل بعضی از مشکلاته .پس از این به بعد نتیجه گرانبها

شرمنده

2009-11-04T00:08:00.008+03:30

این وبلاگ من رو نا امید و رو سیاه کرد با تمام تنظیماتی که انجام دادم باز هم دوستان موفق
به ثبت نظراتشون نشدند و من رو شرمنده کردند
متاسفانه blog spot بد قلقه ولی دوست داشتنی
در هر صورت شرمنده

هدفمند شدنمان

2009-10-31T01:20:00.004+03:30

ما چطور میتونیم هدفمند بشیم وقتی بی برنامه ایم ، که بی برنامه بودنمون به همه ثابت شده،؟ چطور می تونیم برنامه ریزی کنیم وقتی اصلا هیچ مطالعه و تحقیقاتی نکردیم؟

از اونجایی که ما تا یه چیزی میشنویم زود هیجان زده میشیم و بی برنامه و مطالعه اقدام میکنیم ،این دفعه قرار هدفمند بشیم اون هم ازنوع یارانه ایش ! اصلا برای چی هدفمند بشه ؟هدف چیه؟ برنامه چیه ؟ اصلا مگه یارانه ای هم وجود داره که بخواد هدفمند بشه؟ سوالات زیاده ، یارنه بهانه است ایرانی جماعت هدفمند ناپذیره ، چون برنامه ریزی نمیدونه ، روش رسیدن به هدف رو نمیدونه

یه روزیه جا سد میسازه فرداش میگه خرابش کنیم مسیرعبور اتوبانه!

ما ایرانی هستیم با عادات و عقاید خاص خودمون ،هدفمند شدنمون هم به سبک خودمونه با برنامه های مخصوص خودمون

باور کنید بزرگواری از خودمونه چه هدفمندمون بکننمون چه نکنن تا خودمون درست نشیم هیچی درست نمیشه

من هر روز یک انسانم

2009-10-23T16:59:00.000+03:30

اگر به خانه‌ی من آمدی
برایم مداد بیاور مداد سیاه
می‌خواهم روی چهره‌ام خط بکشم
تا به جرم زیبایی در قفس نیفتم
یک ضربدر هم روی قلبم تا به هوس هم نیفتم!
یک مداد پاک کن بده برای محو لب‌ها
نمی‌خواهم کسی به هوای سرخیشان، سیاهم کند!
یک بیلچه، تا تمام غرایز زنانه را از ریشه درآورم
شخم بزنم وجودم را ... بدون این‌ها راحت‌تر به بهشت می‌روم گویا!
یک تیغ بده، موهایم را از ته بتراشم، سرم هوایی بخورد
و بی‌واسطه روسری کمی بیاندیشم!
نخ و سوزن هم بده، برای زبانم
می‌خواهم ... بدوزمش به سق
... اینگونه فریادم بی صداتر است!
قیچی یادت نرود،
می‌خواهم هر روز اندیشه‌ هایم را سانسور کنم!
پودر رختشویی هم لازم دارم
برای شستشوی مغزی!
مغزم را که شستم، پهن کنم روی بند
تا آرمان‌هایم را باد با خود ببرد به آنجایی که عرب نی انداخت.
می‌دانی که؟ باید واقع‌بین بود !
صداخفه ‌کن هم اگر گیر آوردی بگیر!
می‌خواهم وقتی به جرم عشق و انتخاب،
برچسب فاحشه می‌زنندم
بغضم را در گلو خفه کنم!
یک کپی از هویتم را هم می‌خواهم
برای وقتی که خواهران و برادران دینی به قصد ارشاد،
فحش و تحقیر تقدیمم می‌کنند،
به یاد بیاورم که کیستم!
ترا به خدا ... اگر جایی دیدی حقی می‌فروختند
برایم بخر ... تا در غذا بریزم
ترجیح می‌دهم خودم قبل از دیگران حقم را بخورم !
سر آخر اگر پولی برایت ماند
برایم یک پلاکارد بخر به شکل گردنبند،
بیاویزم به گردنم ... و رویش با حروف درشت بنویسم:
من یک انسانم
من هنوز یک انسانم

من هر روز یک انسانم

غاده السمان

چه کنم ؟

2009-10-23T16:18:00.003+03:30

متاسفانه هیچ کس از دوستان موفق به گذاشتن نظر در این وبلاگ نمیشه مگر دو نفر ،

من خواهش میکنم روش ارسال نظرات رو بنویسید شاید دیگران هم موفق بشن

از کمکتون ممنونم

آغاز مردن

2009-10-17T15:58:00.011+03:30

به آرامی آغاز به مردن می کنی
اگر سفر نکنی
اگر کتابی نخوانی
اگر به اصوات زندگی گوش نکنی
اگر از خودت قدردانی نکنی
به آرامی آغاز به مردن می کنی
زمانی که خودباوری را در خودت بکشی
وقتی نگذاری دیگران به تو کمک کنند
به آرامی آغاز به مردن میکنی
اگر برده عادات خود شوی
اگر همیشه از یک راه تکراری بروی
اگر روز مرگی را تغییر ندهی
اگر رنگ های متفاوت به تن نکنی
یا اگر با افراد ناشناس صحبت نکنی
تو به آرامی آغاز به مردن می کنی
اگر از شورو حرارت
از احساسات سرکش
و از چیزهایی که چشمانت را به درخشش وا میدارند
و ضربان قلبت را تند تر می کنند
دوری کنی ...
تو به آرامی آغاز به مردن می کنی
اگر هنگامی که با شغلت یا عشقت شاد نیستی ، آن را عوض نکنی
اگر برای مطمئن در نا مطمئن خطر نکنی
اگر ورای رویاها نروی
اگر به خودت اجازه ندهی
که حداقل یک باردر تمام زندگیت
ورای مصلحت اندیشی بروی
امروز زندگی را آغاز کن
امروز کاری کن
نگذار که به آرامی بمیری
شادی را فراموش نکن.

پابلونرودا ترجمه احمد شاملو

و اما این وبلاگ

2009-10-15T00:36:00.008+03:30

فکر نمیکنید وبلاگ من دچار یک پریشان احوالی در موضوعات مربوطه شده؟ آخه ناگفته ها نمیذارن هدفمند باشه و دچار تعدد موضوعات شده .

شاید بهتر باشه اسمشو عوض کنم یا حداقل موضوعات رو هدفمند کنم !!!..

البته این نظر خودمه شاید نظر شما فرق کنه ،نظرتون برام مهمه .................

حکایتی اندر مسایل ازدواج

2009-10-13T03:03:00.006+03:30

فرق عشق با ادواج

شاگردي از استادش پرسيد: عشق چست ؟
استاد در جواب گفت: به گندم زار برو و پر خوشه ترين شاخه را بياور اما در هنگام عبور از گندم زار، به ياد
داشته باش كه نمي تواني به عقب برگردي تا خوشه اي بچيني...
شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتي طولاني برگشت.
استاد پرسيد: چه آوردي ؟
با حسرت جواب داد:هيچ! هر چه جلو ميرفتم، خوشه هاي پر پشت تر ميديدم و به
اميد پيداكردن پرپشت ترين، تا انتهاي گندم زار رفتم.
استاد گفت: عشق يعني همين...!
شاگرد پرسيد: پس ازدواج چيست ؟
استاد به سخن آمد كه : به جنگل برو و بلندترين درخت را بياور اما به ياد داشته باش
كه باز هم نمي تواني به عقب برگردي...
شاگرد رفت و پس از مدت كوتاهي با درختي برگشت .
استاد پرسيد كه شاگرد را چه شد و او در جواب گفت: به جنگل رفتم و اولين
درخت بلندي را كه ديدم، انتخاب كردم. ترسيدم كه اگر جلو بروم، باز هم دست خالی
برگردم .
استاد باز گفت: ازدواج هم يعني همين...!
و این است فرق عشق و ازدواج ...

واقعا همینطوره ..................!!!!؟؟؟؟؟؟؟

برای خاطر زندگان

2009-10-13T02:52:00.002+03:30

درخت با جنگل سخن میگوید

علف با صحرا

ستاره با کهکشان

و من با تو سخن میگویم

نامت را به من بگو

دستت را به من بده

حرفت را به من بگو

قلبت را به من بده

من ریشه های تو را دریافته ام

و با لبانت برای همه لبها سخن گفته ام

و دستهایت با دستهای من آشناست

در خلوت روشن با گریسته ام

برای خاطر زندگان....

ایرانی همه چیز میدونه !

2009-10-13T01:55:00.005+03:30

ما در جامعه ای زندگی میکنیم که کلمه نمیدانم بلد نیستم کمتر از هر کلمه دیگر به گوشمون میخوره.چطور جماعتی تا قبل از اینکه بدونن که نمیدونن به دنبال دونستن می رن؟.........مگر ممکنه؟
باور کردنی نیست که ما ایرانی ها تا درجه آخر هر امری اعم از کشاورزی، صنعت ، سیاست و... خودمون رو مطلع میدونیم .همه مطلع و کارشناسن.
این برتری جویه ما باعث شده حتی وقتی در موردی نیاز به مشاور داریم بدون اینکه بخواهیم کارمون با مشاور به جدل میکشه در واقع مشاور رو می خوایم که تائیدمون کنه نه راهنمایی ،
خنده دار تر از همه این که دوروبر هر ، مدیری و رئیسی ، یک عده مشاور بیکار نشسته که به وقتش ایشون رو فقط تائید کنند که اگر نکنند وای به حال حق المشاورشون .
این وسط طراح ها نه میتونن مشاور باشن نه خالق، چون بالاخره کارفرما از طراح همه چیز رو بهتر میدونه !!! هرچی ایشون بگه و سلیقه ایشون باشه، که اگر نکنی، اصلا کارتو بلد نیستی یا بی سلیقه ای !!!
آقا جان! وقتی پیش دکتر میری یاپیش وکیل یا مشاور ، معنی اش اینکه جنابعالی با تمام همه چیز دانی و علو درجات علمی ،در این قسمت کمی لنگ میزنی و به مشاور نیاز داری که خلاً ترو جبران کنه ، نه اینکه تو بگی، مشاور اجرا کنه .
معنی طراحی در ایران چیزی غیر از این نیست ، که این مشکلات دیگه ربطی به حکومت و رشته تحصیلی و فلان وفلان نداره مربوط به خلقیات عجیب و غریب ما ایرانی هاست که یکی اش خود محوری و همه چیز دانی ماست...که از ماست که بر ماست

کی ما درست میشیم و به خودمون فرصت رشد و حرکت رومیدیم؟

درس تاریخ

2009-10-12T21:40:00.005+03:30

تاریخ این ایام را

هرکس که خواهد خواند

جز از این سخن از ما نخواهد راند:

این نسل سردرگم

برتوسن اندیشه هایشان لنگ،

فرسنگ در فرسنگ

جز سوی ترکستان نمیرانند

تاریخ پیش از خویش را باری نمی خوانند

ع . شجاع پور

چرا از تاریخ کشورمون عبرت نمی گیریم ، می خواهیم همه چیز رو خودمون تجربه کنیم ، من به این نتیجه رسیدم ما ملتی هستیم که نه تنها از تاریخمون عبرت نمیگیرم بلکه خودمون برای خودمون اونطور که دلمون می خواد تاریخ رو تعبیر و تفسیر میکنیم بابا به خدا ایران صدها ساله که تاریخش تکرارمیشه فقط عدد تاریخش و آدماش عوض میشه ، مگر نه اصل وقایع همونیه که همیشه بوده .

کاش درس تاریخ و جدی میگرفتیم

بیچاره ما یا افغان ها؟

2009-10-10T01:00:00.008+03:30

من نمیدانم اگر این همسایه شرقی و درد کشیده ی ما افغانستان نبود ، آن وقت تکلیف روحیه ما چی میشد؟ ما یاد گرفتیم فقط خودمون رو فریب بدیم اونم با جملات، خدا رو شکر از ما بدتر هم هست !!!

بعضی وقتها فکر میکنم که اونا اصلا چه احساسی نسبت به زندگی شون دارن ، چی براشون انگیزه است یا رویاهاشون چیه؟

تازه ما رو باش که با چه درجه ای از وضعیت زندگی خودمون رو مقایسه می کنیم و به خودمون روحیه میدیم .....

من فکرمیکنم افغان ها هر چه هستند همونی هستند که می خوان باشن ولی ما با فریب خودمون حتی از اونا هم بدتریم چون خودمون نیستیم وهر روز به خودمون یه جور دروغ میگیم

خود فراموشی

2009-10-06T22:43:00.004+03:30

هروقت زن بودنم فراموشم شد عوارض شدید مردانه به سراغم آمد که حالا نکش کی بکش از درد که از پا آدمو میندازه

جهنم کجاست ؟

2009-10-06T22:15:00.011+03:30

جهنم تجربه بدترین نتیجه ممکن از انتخاب ها، تصمیمات و آفرینش هاست ، جهنم پیامد طبیعی هر فکر و اندیشه ای است که خداوند را نفی میکند یا آن که و آنچه راتو هستی در ارتباط با پروردگار نفی میکند . جهنم ضد و مخالف شادی ست،جهنم یعنی عدم موفقیت ، یعنی پی بردن به اینکه تو کی هستی و چی هستی و عدم توانایی برای تجربه این واقعیت ، جهنم یعنی کمتر بودن از آنچه واقعا هستی و هیچ شکنجه ای بالاتر از این برای روح وجود ندارد.

بازم قراره به خاطره کارهای کرده و نکردمون بریم جهنم؟؟

عاقبت به خیری سهراب

2009-09-28T09:16:00.010+03:30

سهراب سپهری اهل هر کجا که بود ، این روزها حال احوالش بد نیست ...

... یکی از تابلو های بی نام و نشان سهراب سپهری در یک حراج آثار نقاشی به قیمت بالایی فروخته شد.

فقط همین تصویری پیدا نکردم

بیاموزم که

2009-09-26T11:02:00.003+03:30

با احمق بحث نکنم و بگذارم در دنیای احمقانه خودش خوشبخت زندگی کند.

با وقیح جدل نکنم چون چیزی برای از دست دادن ندارد و روح من را تباه میکند.

از حسود دوری کنم چون اگر دنیا را هم به او تقدیم کنیم از زندان تنگ حسادت بیرون نمی آید.

تنهایی را به بودن در جمعی که من را از خودم جدا میکند ترجیح دهم .

از دست دادن نهراسم که ثروت من به اندازه شهامت من در نداشتن است.

بیشتر را بر کمتر ترجیح ندهم که قدرت من در نخواستن و منفعت من در سبکباری است.

کمتر سخن بگویم که بزرگی من در حرفهایی است که برای نهفتن دارم نه برای گفتن.

از سرعت خود بکاهم ،که آنان که سریع تر میروند ، فرصت اندیشیدن به خود نمی دهند.

دیگران را ببینم ، تا در دام خوشتن محوری ، اسیر نشوم.

از کودکان بیاموزم ، پیش از آن که بزرگ شوند و دیگرا نتوان از آنان آموخت.

بوی باران ، بوی پائیز، بوی مدرسه

2009-09-23T15:57:00.005+03:30

باز باران با ترانه
با گهرهای فراوان
می خورد بر بام خانه
یادم آرد روز شیرین
گردش یک روز دیرین...

تنفس در هوای پس از مرگ

2009-09-22T11:02:00.009+03:30

خواب دیدم روی یه تخته سنگ خوابیدم وسط دامنه کوهی سرسبز و زیبا ،یادم می یاد یکی دو نفر هم اطرافم بودن . ...
یک مرتبه دیدم روحم از جسمم جدا شد حتی خوب یادمه از تخته سنگ پریدپایین ولی خیلی به سختی و سنگینی ، اصلا جدا شدنش از جسمم خیلی سخت بود ولی به هر سختی بود اومد بیرون و پرید پایین و جلوی جسمم ایستاد ،مدتی به جسمم نگاه کرد و من در خواب تمام وقایع رو ناظر بود هم ناظر روحم هم ناظر جسمم .جالب تراز همه اینکه کاملا فهمیدم که مردم ...
هوا خیلی سبک و خنک بود و نور خورشید درخشان ... و روح من سبک و ارام رقص کنان به سمت دشت سر سبز رفت که رفت و من همچنان ناظر جسم خاکی بی روح بودم

صبح که از خواب بیدار شدم خسته بودم انگار سنگینیه لحظه جداییه روح از جسمم رو شانه هام بود .میترسیدم ،میترسیدم پارو از تخت به زمین بگذارم ، تا یک هفته بعد از اون خواب غرق احساس مرگ بودم ، برام تجربه جدیدی بود هرچه میگذشت بیشتر حسش میکردم ،مهمتر از همه حس سبکی ، طراوت و خنکی بود که هیچ جای این دنیا تجربه نکرده بودم اصلا ربطی به آلودگیه هوا و گرما نداشت...تنفس راحتی در هوای بعد از مرگ
از تاریخ این خواب 8 ماهه که میگذره و هر روز حسش برام تازه تره

بشنو...همین جاست

2009-09-22T09:53:00.008+03:30

دیشب دلم میخواست با یه نفر دردل کنم اما نشد،دلت میخواست حرف بزن اما نشد ،یه گوش می خواستم برای شنیدن که نبود ،بعد خوابیم ،صبح که بیدار شدم همه چیز از یادم رفته بود ...ولی بعد از چند ساعت بهم ثابت شد اصولا کسی نیست برای شنیدن بلکه توقع شنیده شدن بسیار است ، هیچ وقت به این فکر نکرده بودم که چرا خودم خودمو نمیشنوم ،چرا هیچ وقت یاد نگرفتم خودم رو بشنوم ؟خوب گوش کن امشب صدای مرغ حق میاید...

هر آنچه هست همینجاست به کجا سرگردان حیرانم ؟

صدای آشنا

2009-09-21T17:18:00.004+04:30

اشک رازی است
لبخند رازی ست
عشق رازی است
اشک آن شب لبخند عشق ام بود
قصه نیستم که بگوئی
نغمه نیستم که بخوانی
صدا نیستم که بشنوی
یا چیزی چنان که ببینی
یا چیزی چنان که بدانی
...من درد مشترک ام فریاد کن مرا
احمد شاملو

پایان تابستان

2009-09-16T15:23:00.005+04:30

بی آنکه دیده بیند در باغ احساس میتوان کرد
یاُس موقر برگی که بی شتاب بر پائیز زمینش می نشیند
شکفتن باز می آیید

هوای تازه

2009-09-16T14:19:00.011+04:30

توو زندگی ما آدمهای اینور دنیا همیشه یه چیزی هست که باید دایما بهش فکر کنیم و نگرانش باشیم یعنی دائما باید مراقبش باشیم که مبادا نظمش بهم بریزه مگرنه باید بریم سر خط
بیشتر اوقات باعث میشه اصلا زندگی نکنیم و انقدر دنبال نگرانی هامون بدوییم که اصلا یادمون میره زندگی کجاست و چه جوری باید ازش عبور کرد بعضی وقتها مثل بختک می افته رومون و نمیذاره نفس بکشیم
شاید فقط ما هستیم که جو مون پر از نگرانی و تشویشه و هر روز تنفسش میکنیم و آدمهای اونور دنیا نگرانی ها و تشویش های روزمره ما رو ندارن شاید هم دارن نوعش فرق میکنه ، اما در هر صورت نفس کشیدن برای زنده بودن مهمه که فراموش شده ، خیلی هامون اصلا بلد نیستیم ، ولی همون می دونیم دنبال هوای تازه هستیم و حیرون موندیم کجاست و چه جوری باید بهش رسید .شاید رفتن به جایی دیگر و در اتمسفری دیگر بودن کمک کنه ولی مطمئنم اونجا هم نگرانی ها و تشویش های خودشو داره
چرا خدا همه چیز رو یاد داد ولی روش پیدا کردن هوای تازه رو یادمون نداد و گذاشت به عهده خودمون؟که ای بسا انقدر طول بکشه که مرگ هوای تازه ای باشه برای تنفس روح خسته

توصیه های یک عمو به برادرزاده اش

2009-09-14T16:36:00.001+04:30

بــــه آنچــــه واقعیـــت اســت و خواهـــد بــود بــــا کمـــال قـــدرت بـــرخــورد کــــن چـــه آینــده تــو وهمـــگـان ، ســرشـــار از ایـــن واقعیــت هـا ســت .

به یک طراح خانم آشنا........نیازمندیم

2009-09-09T14:38:00.025+04:30

خانمهای طراح که اصولا رشته های هنر مربوط به طراحی رو خوندن هم توی جامعه ما کار می خوان فقط برای گذران زندگی نه برای خلق اثر و ایجاد روشهای جدید زیبای آفرینی در جامعه و تغیر نگرش افراد به زیبای های زندگی ، کار و جامعه

طراح ها( خانمها) وقتی میخوان برای خودشون و هنرشون کار کنن باید آرزوهاشون و فراموش کنن، یا کار و پول یا هنر و خلاقیت ، به هر صورت باید یکی اش رو فراموش کرد و بد به حال اون هنری که زیر سایه سنگین پول در آوردن فراموش بشه.

به هر حال کار کردن طرح ها خیلی مشکله ، از هنرمند بودن و ایجاد طرح نو که بگذریم ، پول در اوردن از راه هنر خصوصا در ایران اونم برای خانمها فاجعه ست.انگار نه انگار که مثلا هنر خوندی و مثلا روحت لطیف و حساسه ، باید مثل شیر بری تو شکم کار تا بتونی حقتو که فقط اثبات وجود هنریت بگیری

توی جامعه ما وقتی یه زن کار میکنه هزارو یک مسئله داره اگر خوب کار کنی و روی اصول پیش بری وقتی میخوای نتیجه بگیری باید چشمتو روی همه چیز ببندیو بری چرا که مردهای همکارت طاقت تحمل این و ندارن که یه زن بیشتر از خودشون بفهمه و اینقدر سنگ میندازن تا خسته بشی و بری یا اینکه از راهایی وارد میشن که از زن بودنت متنفر بشی...اگر بخوای درست کار کنی حتما باید یه اشنایی یا پارتیی داشته باشی تا یه جای معتبر معرفیت کنه تازه بشی کارمند والا اگه بری یه شرکت در پیت باید بیگاری هم بدی . یا یه آشنا با هزارتا واسطه گری یه پروژه بهت بده، پشت سرش اگه کلاتو سفت نگیری باد میبره ، یا انقدر انسان شناس باشی که با هر کسی کار نکنی و هر پروژه ای رو قبول نکنی ، تازه وقتی کارتو با موفقیت تموم کردی همه میریزن میگن کار تو نبود که اگر ما نبودیم ....فلان وفلان

توی روزنامه ها آگهی میکنن به یک خانم طراح آشنا به ..... نیازمندیم ! وقتی میری میبینی که یه خانم میخوان که هم مسلط به طراحی باشه هم خوش سلیقه باشه هم تحصیلات داشته باشه هم تجربه کافی داشته باشه، همه اینها رو که داشته باشی با هزارو یک منت و حقوق پایین استخدامت میکنه بعد سر جای خودت و تخصص خودت نمیذارتت،هرجا که احساس کنه تیپ و قیافه ات به درد اون قسمت می خوره کارمند اون قسمت می شی.خلاصه این رشته سر دراز داره........

من دکوراسیون داخلی رو انتخاب کردم و با وجود اینکه این رشته توی ایران نیست طراحی پارچه و لباس خوندم و سعی کردم به هر روشی که شده اطلاعاتم رودر این زمینه اضافه کنم و توی این رشته کار کنم ، قدم به قدم جلو اومدم و تمام سختیا رو با پوست و استخوان لمس کردم ،ولی هنوز نشده که محکم خودم به پشتوانه تجربیاتم کار کنم . چرا ؟چون جامعه نمی پذیره...چون که زنم این کارا مردونست !!!چون که بلد نیستم ادای نوچه هنری ها رو در بیارم ...بگذریم

به هر صورت من همچنان به رشته ام علاقه دارم و بر خلاف بیشتر هم دانشگاهی هام که یا از ایران رفتن که توی کشورهای آزاد درس بخونن و کار کنن ، یا اینجا وارد رشته های دیگه شدن که وقتشون و با پول در اوردن تلف کنن که بی کار نباشن و ای یه حقوق بخور نمیری هم داشته باشن که مثلا دستشون توی چیب خودشون باشه ، سعی کردم این راه سختو ادامه بدم تا شاید یه روزی بهم ثابت بشه که این خانم طراح وآشنا به .........میتونه روی پای خودش بایسته و از عهده کارهای به اصطلاح مردونه بر بیاد

خط فقر کجاست ؟

2009-09-05T14:06:00.003+04:30

خط فقر دقیقا همین جاست . فاصله ای هم با ما ندارد . درست زیر پای ما است . خط فقر ، خطی فرضی است مابین بتن یک پل . زیر آن خوابیدن و از آن عبور کردن به فاصله یک مصوبه است . به فاصله یک امضای ناقابل . جمعی ناگهان با لای آن میروند و جمعی زیر آن . عدم ثبات اقتصادی و نداشتن امنیت شغلی و مالی و اجتماعی ، ما را به زیر و بالای این خط منحوس سوق میدهد . دنبال نرخ واقعی تورم و بیکاری نگردید دولت مردان . خط فقر همین جاست . درست در یکقدمی ما . و ما عابران گذری ، گذر میکنیم و آمار را نگاه میکنیم . آمارها در خدمت دولتمردان است . همانگونه که تاریخ به نوک خامه آنان نوشته میشود . اما واقعیت ، در زیر همین پل شکل میگیرد . خط فقر همین جاست .اینجا ایران است .

مامانجی

2009-08-26T14:02:00.010+04:30

مامانجی

یاد اون روزا بخیر توی حیاط باغچه گلابدره من و مامانجی(مهین بانو) دوتایی باهم درختاوشمشادا رو آب میدادیم ، نسبت به همه چیز وسواس داشت حتی به اندازه آب خوردن درختا-سه چهار ساعتی طول می کشید ، بعدش خنکی نفس درختا حیاط و خنک میکرد ما حسابی نفس میکشیدیم ،

یاد باغچه پر از گل سرخش بخیر که هر چی بیشتر گل می چیدیم دوباره فرداش یه غنچه دیگه باز میشد،در کنار حوض آبی کلاغا همیشه در کمین صابون بودن

یاد اون غذا های خوشمزه و سفره های رنگینش بخیر_ترشیه لیته-مربای بالنگ....

یاد اون وضو گرفتنا و نماز خوندناش بخیر ...یاد اون همه شورو حال ، از ته دل ریسه رفتناش،ارزو های شیرینش ،خواستن هاش و نخواستن هاش ،پیراهن نقش ریزش، این اواخر نشناختنش...

بیچاره مهین بانو نمی دونست خواهرش(فرح زمان) دیگه نیست هی سراغشو گرفت، انقدر منتظر نشست تا یه روز صبح پائیزی خواهرش اومد دنبالش و بردش پیش خودش تا دیگه جفتشون تنها نباش،غصه تنهایی نکشن، رفتند که رفتند اما یادو خاطره و محبت جفتشون موند توی دل همه ما.....

مامانجی رفت که رفت آخه خیلی خسته شده بود ، رفت و همه چیز و با خودش برد که برد و همه چیز شد خاطره ...

فرح زمان (اردیبهشت 86)
هاجر صفت از اول ایام دویدم
تا آنکه به سر منزل مقصود رسیدم
آغاز و سرانجام جهان مهد سراب است
دربطن همین سراب سرچشمه آب است.
مهین بانو (آذر 87)
هم مزار خواهرم هو جسم و پیکر شدیم
در مسیر آن ممات و این حیات همراه یکدیگر شدیم
هستی دنیا همین است زندگی در آب و خاک
وادی اینجا چنین است اسمان و ماورائ از ذات پاک .( حمید بهاور )

هر دو در کنار هم در خانه ابدیشون آروم و بی صدا آرمیدن (قطعه 228 بهشت زهرا تهران)
شعر بالا گویای قصه زندگی هردوشونه یادشون گرامی روحشون شاد

امان از ما آدمها

2009-08-24T15:24:00.007+04:30

یه جایی یه داستانی از آقای برتولد برشت خوندم :

اگر كوســــــه ها ادم بودند

دختر كوچولوي صاحبخانه از اقاي "كي " پرسيد: اگر كوسه ها ادم بودند با ماهي هاي كوچولو مهربانتر ميشدند؟ اقاي كي گفت:البته ! اگر كوسه ها ادم بود ند توي دريا براي ماهي ها جعبه هاي محكمي ميساختند همه جور خوراكي توي آن ميگذاشتند مواظب بود ند كه هميشه پر اب باشد هواي بهداشت ماهي هاي كوچولو را هم داشتند براي انكه هيچوقت دل ماهي كوچولو نگيرد گاهگاه مهماني هاي بزرگ بر پا ميكردند... چون كه : گوشت ماهي شاد از ماهي دلگير لذيذتر است !!! براي ماهي ها مدرسه ميساختند وبه انها ياد ميدادند كه چه جوري به طرف دهان كوسه شنا كنند !!! درس اصلي ماهيها اخلاق بود ! به انها مي قبولاند ند كه : زيبا ترين و باشكوه ترين كار براي يك ماهي اين است كه خود را تقد يم يك كوسه كند !!! به ماهي كوچولو ياد ميداد ند كه چطور به كوسه ها معتقد باشند وچه جوري خود را براي يك اينده زيبا مهيا كنند اينده يي كه فقط از راه اطاعت به دست ميايد !!! اگر كوسه ها ادم بودند در قلمروشا ن البته هنر هم وجود داشت از دندان كوسه تصاوير زيبا ورنگارنگي مي كشيدند ته دريا نمايشنامه ای روي صحنه مياوردند كه در ان ماهي كوچولو هاي قهرمان شاد وشنگول به دهان كوسه ها شير جه ميرفتند ! همراه نمايش اهنگهاي محسور كننده اي هم مينواختند كه بي اختيار ماهيهاي كوچولو را به طرف دهان كوسه ها ميكشاند ...! در انجا بي ترديد مذهبي هم وجود داشت كه به ماهيها مي آموخت : "زندگي واقعي در شكم كوسه ها اغاز ميشود"

آیا واقعا ما آدمها انقدر در ترسها ، حرص ها و حماقت های خود گم شده ایم که انسان بودنمان فراموش شده؟؟؟

زیبا زندگی

2009-08-19T14:21:00.002+04:30

من حرفه ام چند سالیه که دکوراسیون داخلی و ای یک کمکی سعی کردم با توجه به جزئیات و ریزه کاری های علم معماری و دکوراسیون کار کنم برای همینکه نظراتی دارم و اون اینکه، دکوراسیون داخلی بیشتر از اینکه بحث چیدمان و نحوه ساخت و ساز فضا باشه بیشتر به بحث خلق فضا های زیبا و آرام بخش ،تامین آسایش روحی روانی و تاثیرگذاری آن بر روحیات و شخصیت افراد مختلف می باشد ، و اصولا باید به روح و روان آدمهایی در یک ساختمان سکونت دارن و میخوان ازش استفاده کنن توجه کرد.

از این لحاظ محل کار و محل استراحت اهمیت بسیاری داره و باید برای تامین روحیه و شادابی و نشاط طراحی و چیدمان بشه.

این دو فضا خصوصا منزل که مکان آسایش انسان است و باید در طراحی انواع شکستها در دیوا و فضا ، مساحت، رنگ، و دکوراسیون و حتی انعکاس صدا ، اصل ایجاد آرامش در منزل رو رعایت کرد که سلامت جسمی و بعد ارتقا سلامت روحی رو به همراه داشته باشه ، توجه به مساله روانشناختی طراحی و دکوراسیون مکانهای استراحت و فعالیت افراد ،باعث فراخی دید ، قلب و دل انسان می شود.

به خاطر همین تصمیم گرفتم از این به بعد در وبلاگ idea fem نظرات وایده هایی که به نظر میاد با اصول روانشناختی و تاثیر بر آرامش افراد سازگاری داره بپردازم .کلا از این به بعد در وبلاگم سعی میکنم مطالبی رو بنویسم که به زیبا تر زندگی کردن بر اساس اصول زیبایی شناختی و روانشناسی و فلسفه و هنر، کمک میکنه. و ما رو از یکنواخت بودن زندگی کمی نجات میده.تا بعد....

درسهایی از اوشو جان

2009-08-17T09:45:00.002+04:30

میخوام مجموعه ای از جملات اوشو توی وبلاگم باشه تا همیشه شور و حال زندگی رو بتونم در خودم ایجاد کنم اوشو عارفیه که زندگی خلق میکنه ، هرجا که یه جمله جدید از اوشو پیدا کنم به این مجموعه اضافه می کنم

1-زماني كه تسليم باشي؛ تمام هستي از تو حمايت ميكند.هيچ چيز با تو مخالف نخواهد بود. زيرا تو با هيچ چيز مخالف نيستي.
2-خودت را بپذير؛ هر چه كه هستي. حتي اگر نقصي هم داري آن را بپذير. تنها آن هنگام قادري دست از جنگ با خودت برداري و آسوده باشي.
3-زندگي يعني آموختن صلح. صلح با ديگران نه، با خودت.
4-عشق يك تجربه هست ولي زبان بسيار مكار است. پس مراقب زبانت باش.
5-سكوت را بر خودت تحميل نكن. هيچ چيز را بر خودت تحميل نكن. شادي كن؛ آواز بخوان. بگذار ذهنت خسته شود. آنگاه رفته رفته لحظات كوچكي از سكوت و آرامش واردت ميشود.
6-توانايي عشق ورزيدن؛ بزرگترين هنر جهان است.
7-اگر بتواني ديگري را همانطور كه هست؛ بپذيري و هنوز عاشقش باشي؛ عشق تو واقعي است.
8-وقتي با عشق به ديگري بنگري؛ او والا ميگردد و منحصر به فرد.
9-هر گاه عاشق باشي احساس عجز كامل ميكني. درد عشق هم همين است. زيرا تو ميخواهي هر كاري را براي معشوقت انجام دهي اما ميفهمي كه كاري از دستت بر نمي آيد. اما عشق يعني همين كه تمام فكرت؛ خدمت به ديگري باشد حتي اگر از عهده ات بر نيايد.
10-تو نميتواني انساني را تصاحب كني. زيرا او يك شخص است. تصاحب فقط با اشياء ممكن است. اگر هنوز به دنبال تصاحبي؛ عشق تو شهوت است.
11-اگر نتواني با معشوقت ساكت بماني؛ بدان كه هنوز عاشق نشده اي.
12-تنها راه كسب عشق؛ از طريق همين عشق ميسر ميشود. هر چه بيشتر ايثار كني؛ بيشتر ميگيري.
13-والاترين انسان كسي هست كه با عزمي شكست ناپذير؛ انتخاب كند.
14هر موجودي؛ يك سرود الهي است. بي همتا؛ منحصر به فرد؛ تكرار نشدني و غير قابل مقايسه.
15-اگر بتواني تماماً و يك دل عشق بورزي؛ از عمق دلت؛ زندگي تو سرشار از شادي و احساس ميشود. نه تنها براي خودت بلكه براي ديگران هم. اصلاً تو براي دنيا بركت و نشاط خواهي شد.
16-اگر عشقي احساس نميكني؛ تظاهر نكن. سعي نكن نمايش بدهي كه عاشقي. حتي اگر خشمگيني بگو كه خشمگين هستي و باش. ولي حقيقي باش.
17-زندگي يك مسابقه و رقابت نيست .پس دليلي هم براي مقايسه خودت با ديگران وجود ندارد.
18-هيچكس نميتواند تو را تغيير دهد. تنها خودت قادر به تغيير خودت هستي.
19-اصيل بودن و واقعي بودن نهايت زيبايي است.
اصيل بودن يعني واقعي بودن. خنده هايت، گريه هايت، نفرتت و عشقت و همه زندگيت بايد واقعي باشد تا اصيل باشي.
20-آنان كه طمع كارند؛ براي پر كردن احساس تهي بودنشان بارها و وزنه ها را با خود حمل ميكنند.

او

2009-08-16T15:05:00.001+04:30

هفت دریا را طی کردم - از هفت قله صعود کردم - از همه دره ها پائین رفتم - همه عمق ها را فرو رفتم - از همه فصل ها گذشتم -به دور دنیا سفر کردم و وقتی به خانه برگشتم ، شرم کردم از دیدن همه دنیا بر شبنمی ریز به برگ گل باغچه ام

2009-08-16T13:29:00.001+04:30

آنکه ناجیست این غریق خسته را خوب می داند راز امواج به هم پیوسته را
حمید بهاور

اندر مسائل مربوط به ازدواج

2009-08-15T16:41:00.007+04:30

تصمیم کبری

هر آدمی توی زندگیش باید یه روزی درباره ازدواج تصمیم بگیره ، آیا می تونه زندگیش رو با یه نفره دیگه تقسیم کنه یا اینکه خودش به تنهایی مسیر پر پیچ و خم زندگی رو ادامه بده ؟

مطمئنا این تصمیم مهم نیاز به شناخت و آگاهی داره ، این شناخت هم به خود فرد بر می گرده یعنی خود شناسی هم به شناخت از طرف مقابل یعنی روانشناسی و شناخت محیط اطراف دو نفر یعنی جامعه شناسی و در آخر هم فلسفه، که بدونی کلا با کسی که می خوای بری زیر یه سقف اصلا فلسفه زندگی اش با تو جور در میاد یا نه ،که این یعنی باید یه ناخنکی به تمام علوم انسانی زده باشی تا سر از کار طرف مقابلت در بیاری ، وقتی این راه رفتی، تازه نوبت خانواده ها و طرز معاشرت و رازی نگه داشتن دوتا خانواده میرسه که اون نیاز به شناخت تمام علوم دنیا داره که خدا میدونه چقدر می تونی موفق باشی،خلاصه اینکه با این همه که سعی می کنی مو رو از ماست بکشی ، میری زیر یه سقف می بینی که هر چه رشته بودی پنبه شده و همه چیز از اول شروع میشه ، یهو میبینی .......(ولش کن نگم بهتره چون زیاد از این ور جریان خبر ندارم)

ولی اصل موضوع یه چیز دیگست، اونم اینکه زن و مرد اصلا به ازدواج چه جور نگاه میکنن، آیا زن ازدواج میکنه که زیر سایه یه مرد به زندگی اش ادامه بده و یه نفر مواظبش باشه و بچه داری کنی و مرد هم ازدواج میکنه که یک جای امن برای تخلیه عواطفش وتنازع بقاش داشته باشه و هی بره کار کنه پول در بیاره تا دوتایی باهم پیر بشن و برن و همه چیزبذارن برای ورثه؟ یا اینکه به غیر از این مسائل معمول وظایف دیگه ای هم دارن که با توجه به شناخت تمام اون علوم ذکر شده می تونن به هم کمک کنن.......

مثلا بعضیا(خصوصا آقایون) فکر میکنن که
1- ازدواج برای زن یا مرد یک جورمحدودیته ولی آیا زن و مردی موفق تر نیستن که بتونن با اعتماد به هم، دو بال قدرتمند برای کمک به پرواز هردوشون با هم باشن؟ چرا ما انسانها با اینکه مدام دم ازآزادی فردی میزنیم وقی پای عمل میرسیم یادمون میره که طرف مقابل هم مثل ما انسانه و برای انسان ماندنش نیاز به آزادی داره تا هم بتونه رشد کنه و هم بتونه باعث شکوفائیه طرف مقابل بشه... خلاصه اینکه ازداج به نظرم یک مسئله کاملا پیچیده و عجیب که نمیشه زیاد بهش اطمینان کرد.هر طرفشو چه قبل از ازدواج چه بعد ازازدواج درست کنی بازم یکور دیگش میلنگه ... به نظرم تصمیم به ازدواج هم کبری ست هم اکبر...حالا تا جه جوری معنی جور در بیاد از این به بعد اندر مسائل مربوطه به تصمیم ازدواج بیشتر می نویس.تا بعد

تمام دارای من

2009-08-15T14:24:00.004+04:30

خداوندا

در خانه فقیرانه خود

من چیزی دارم که

تو در عرش کبریایی خود نداری

که من

چون تویی دارم

تو چون خودی نداری

یکی بود یکی نبود

2009-08-15T12:29:00.001+04:30

یکی بود، یکی نبود

چوپانی بود که در نزدیکی ده،

گوسفندان را به چرا می برد

مردم ده، همه گوسفندانشان را به

او سپرده بودند و او هر روز مشغول

مراقبت از آنان بود

چوپان،‌ هر روز که گرسنه میشد،

گوسفندی را میکشت. کباب میکرد و

خود و بستگانش با آن سیر میشدند.

سپس فریاد میزد: گرگ. گرگ. ای مردم.> گرگ...

مردم ده سرآسیمه میرسیدند و> میدیدند که مانند همیشه، کمی دیر

شده و گرگ گوسفندی را خورده است.

مردم ده تصمیم گرفتند پولهای خود> را روی هم بگذارند و چند سگ گله

بخرند. از وحشی ترین و

خونخوارترینها

چوپان به آنها اطمینان داد که با

خرید این سگها، دیگر هیچگاه،

گوسفندی خورده نخواهد شد.

هنوز چند روزی نگذشته بود که

دوباره، صدای فریاد چوپان به گوش

رسید. مردم دویدند و خود را به گله

رساندند و دیدند گوسفندی خورده> شده است.

یکی از مردم، به بقیه گفت:

ببینید. ببینید. هنوز اجاق چوپان> داغ است. هنوز خرده هایی از گوشت

سرخ شده گوسفندانمان باقی است.

بقیه مردم که تازه متوجه شدند> چوپان، دروغگوست، فریاد برآوردند:

دزد. دزد. دزد را بگیرید...

ناگهان چهره مهربان و دلسوخته> چوپان تغییر کرد. چهره ای خشن به> خود گرفت.. چوب چوپانی را برداشت و> به سمت مردم حمله ور شد.. سگها هم او

را همراهی میکردند.

برخی مردم زخمی شدند. برخی دیگر

گریختند.

از آن شب، پدرها و مادرها برای بچه ها، در داستانهای خود شرح میدادند

که:

عزیزان. دورغگویی همیشه هم بی

نتیجه نیست. دروغگوها میتوانند از

راستگویان هم سبقت بگیرند. خصوصاً

وقتی پیشاپیش، چوب، گوسفندها و

سگهای نگهبانتان را به آنها سپرده> باشید

عقاب

2009-08-15T12:11:00.001+04:30

عقاب وقتی می‌خواهد به ارتفاع بالاتری صعود کند، در لبه‌ی یک صخره، به انتظار یک اتفاق می‌نشیند!

می‌دانید اتفاق چیست؟ گردبادی که از رو‌به‌رو بیاید!
عقاب به محض این‌که ‌آمدن گردباد را حس‌کرد، بال‌های خود را می‌گشاید و اجازه می‌دهد ‌باد، او را با خود بلند کند.
به محض این‌که طوفان قصد سرنگونی عقاب را کرد، این پرنده‌ی بلند‌پرواز، سر خود را به‌سوی آسمان بلند می‌کند و عمود بر طوفان می‌ایستد و مانند گلوله‌ی توپی، به سمت بالا پرتاب ‌می‌شود. او آن‌قدر با کمک باد مخالف، اوج ‌می‌گیرد تا به ارتفاع موردنظر برسد و آن‌گاه با چرخش خود به‌سوی قله‌ی موردنظر، در بالاترین نقطه‌ی کوهستان، مأوا می‌گزیند.
خوب به شیوه‌ی عقاب برای بالارفتن دقت کنید. او منتظر حادثه می‌ماند، حادثه‌ای که برای مرغ‌های زمینی، یک مصیبت و بلاست. او منتظر طوفان می‌نشیند تا از انرژی پنهان در گردباد، به نفع خود استفاده کند.
وقتی طوفان از راه می‌رسد، عقاب به‌جای زانوی غم بغل‌گرفتن و در کنج سنگ‌ها پناه‌گرفتن، جشن می‌گیرد و خود را به بالاترین نقطه‌ی وزش باد می‌رساند و از آن‌جا، سنگین‌ترین ضربه‌های گردباد را به نفع خود به‌کار می‌گیرد؛ عقاب از نیروی مهاجم، به نفع خویش استفاده می‌کند.
او نه‌تنها از نیروی مخالف نمی‌هراسد، بلکه منتظر آن نیز می‌نشیند‌ چراکه می‌داند این انرژی پنهان در نیروی مخالف است که می‌تواند او را به فضای بالاتر پرتاب کند.
انرژی اوج، به رایگان به کسی داده نمی‌شود. به‌طور اساسی در قانون بقای طبیعت، تقلای بقای نیروهای منفی، ایجاب می‌کند که تعداد نیروهای مخالف در زندگی، همیشه بیش‌تر از جریان موافق شما باشد.

پس اگر قرار است نیروی کمکی برای صعود شما حاصل گردد، قاعدتاً باید این نیرو از سوی مخالفان شما تأمین شود‌ بنابراین وقتی اتفاقی خلاف میل شما رخ‌می‌دهد، به‌جای عقب‌نشینی و سرخوردگی و واگذار کردن میدان، بی‌درنگ عقاب‌گونه جشن بگیرید و این رخداد ناخوشایند را به فال نیک گرفته و سعی‌کنید ‌در لابه‌لای این حادثه‌ی به‌ظاهر نامطلوب، خواسته و طلب موردنظر خود را پیدا کنید و با استفاده از نیروی مخالف، خود را به خواسته‌ی خویش نزدیک سازید.

نیرویی که قرار است باعث صعود شما در زندگی شود، توسط همان کسانی فراهم می‌شود که درحال حاضر، مخالف جدی شما هستند و قصد نابودی‌تان ‌را دارند.
این شما هستید که باید منتظر فرصت باشید و با تأمل و آمادگی و صبر و تدبیر به‌موقع، از این نیرو برای بالا‌رفتن و اوج‌گرفتن استفا‌ده کنید.
پس هرگز از وجود سختی و زحمت و نیروی مخالف در زندگی و کار و تحصیل و... خود گله‌مند نباشید. این‌ها مخازن انرژی پرواز شما هستند و اگر نباشند، شاید هرگز صعودی در زندگی‌تان حاصل نگردد.

به‌جای دست روی دست گذاشتن و از وجود مشکل‌ها و مخالفت‌ها گله‌‌کردن، کمی چشم دل خود را باز کنید و به حکمت پنهان در مصیبت‌ها و سختی‌های زندگی بیندیشید.
خالق هستی با هیچ موجودی حتی بدترین مخلوقات عالم هم دشمنی ندارد و اگر اتفاقی رخ‌می‌دهد که به‌ظاهر، آزاردهنده و ناخوشایند است، شک نکنید که او در هر‌چه رقم می‌زند، خیر و برکت و سعادت پنهان است.

این ما هستیم که باید شجاعت رویارویی با جریان‌های مخالف را داشته باشیم و در وقت مناسب، بال‌های خود را بگشاییم و چرخش صعود خود به سمت بالا را تجربه کنیم.

سرخس و بامبو

2009-08-15T12:08:00.001+04:30

سرخس و بامبوروزی تصميم گرفتم كه ديگر همه چيز را رها كنم.

شغلم ‏را، دوستانم را، زندگي ام را!به جنگلی رفتم تا برای آخرين بار با خدا ‏صحبت كنم. به خدا گفتم: آيا می‏ توانی دليلی برای ادامه زندگی برايم بياوری؟و جواب ‏او مرا شگفت زده كرد.او گفت : آيا درخت سرخس و بامبو را می بينی؟

پاسخ دادم : بلی.فرمود: ‏هنگامی كه درخت بامبو و سرخس راآفريدم، به خوبی ازآنها مراقبت نمودم. به آنها نور ‏و غذای كافی دادم. دير زمانی نپاييد كه سرخس سر از خاك برآورد و تمام زمين را فرا ‏گرفت اما از بامبو خبری نبود. من از او قطع اميد نكردم. در دومين سال سرخسها بيشتر ‏رشد كردند و زيبايی خيره كننده ای به زمين بخشيدند اما همچنان از بامبوها خبری نبود. ‏من بامبوها را رها نكردم…

در سالهای سوم و چهارم نيز بامبوها رشد نكردند. اما من ‏باز از آنها قطع اميد نكردم. در سال پنجم جوانه كوچكی از بامبو نمايان شد. در ‏مقايسه با سرخس كوچك و كوتاه بود اما با گذشت 6 ماه ارتفاع آن به بيش از 100 فوت ‏رسيد.

5 سال طول كشيده بود تا ريشه ‏های بامبو به اندازه كافی قوی شوند. ريشه هايی ‏كه بامبو را قوی می‏ ساختند و آنچه را برای زندگی به آن نياز داشت را فراهم می ‏كرد.‏خداوند در ادامه فرمود: آيا می‏ دانی در تمامی اين سالها كه تو درگير مبارزه با ‏سختيها و مشكلات بودی در حقيقت ريشه هايت را مستحكم می ‏ساختی.

من در تمامی اين مدت ‏تو را رها نكردم همانگونه كه بامبوها را رها نكردم.

‏هرگز خودت را با ديگران ‏مقايسه نكن. بامبو و سرخس دو گياه متفاوتند اما هر دو به زيبايی جنگل كمك می كنن. ‏زمان تو نيز فرا خواهد رسيد تو نيز رشد می ‏ كنی و قد می كشی!

‏از او پرسيدم : من ‏چقدر قد مي‏ كشم.‏در پاسخ از من پرسيد: بامبو چقدر رشد می كند؟ جواب دادم: هر ‏چقدر كه بتواند.‏

گفت: تو نيز بايد رشد كنی و قد بكشی، هر اندازه كه ‏بتوانی

زن عشق می کارد

2009-08-15T11:44:00.001+04:30

و هر روز او متولد ميشود؛عاشق مي شود؛ مادر مي شود؛ پير مي شود و ميميرد...و قرن هاست كه او؛ عشق مي كارد و كينه درو مي كند چرا كه در چين وشيارهاي صورت مردش به جاي گذشت زمان جواني بر باد رفته اش را مي بيند ودر قدم هاي لرزان مردش؛ گام هاي شتابزده جواني براي رفتن و درد هاي منقطعقلب مرد؛سينه اي را به ياد مي اورد كه تهي از دل بوده و پيري مرد رفتن و فقط رفتنرا در دل او زنده مي كند... و اينها همه كينه است كه كاشته مي شود درقلب مالامال از درد...! و اين, رنج است

زن عشق مي كارد و كينه درو مي كند... ديه اش نصف ديه توست و مجازات زنايشبا تو برابر... مي تواند تنها يك همسر داشته باشد و تو مختار به داشتنچهار همسرهستي.... براي ازدواجش ــ در هر سني ـ اجازه ولي لازم است وتو هر زماني بخواهي به لطف قانونگذار ميتواني ازدواج كني... در محبسيبه نام بكارت زنداني است و تو.... او كتك مي خورد و تو محاكمه نمي شوي... او مي زايد و تو براي فرزندش نام انتخاب مي كني...او درد مي كشدو تو نگراني كه كودك دختر نباشد... او بي خوابي مي كشد و تو خوابحوريان بهشتي را مي بيني... او مادر مي شود و همه جا ميپرسند نام پدر .....

تو به من خندیدی

2009-08-15T11:42:00.001+04:30

حميد مصدق خرداد 1343"
تو به من خنديدي و نمي دانستي
من به چه دلهره از باغچه همسايه سيب را دزديدم
باغبان از پي من تند دويد
سيب را دست تو ديد
غضب آلود به من كرد نگاه
سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاك
و تو رفتي و هنوز،
سالهاست كه در گوش من آرام آرام
خش خش گام تو تكرار كنان مي دهد آزارم
و من انديشه كنان غرق در اين پندارم
كه چرا باغچه كوچك ما سيب نداشت
"جواب زيباي فروغ فرخ زاد به حميد مصدق"
من به تو خنديدم
چون كه مي دانستم
تو به چه دلهره از باغچه همسايه سيب را دزديدي
پدرم از پي تو تند دويد
و نمي دانستي باغبان باغچه همسايه
پدر پير من است
من به تو خنديدم
تا كه با خنده تو پاسخ عشق تو را خالصانه بدهم
بغض چشمان تو ليك لرزه انداخت به دستان من و
سيب دندان زده از دست من افتاد به خاك
دل من گفت: برو
چون نمي خواست به خاطر بسپارد گريه تلخ تو را...
و من رفتم و هنوز سالهاست كه در ذهن من آرام آرام
حيرت و بغض تو تكرار كنان
مي دهد آزارم
و من انديشه كنان غرق در اين پندارم
كه چه مي شد اگر باغچه خانه ما سيب نداشت